Tekst: Martin van Rooij

Met een score van 514 kon onze jongste dochter met geen mogelijkheid tevreden zijn over de score van haar eerste proef-Cito. En ze was nog wel zo optimistisch geweest. “Ik denk dat ik het goed gemaakt heb, mam”, kwam ze stralend thuis. Later bleek dat ze buikpijn had gehad en niet meer dan pakweg één op de drie vragen goed had beantwoord.

We weten inmiddels hoe onze jongste zich voelt als ze moet presteren. Iedere ochtend gaat ze met goede zin naar school. Dat is het goede nieuws. Maar het eerste wat ze doet als ze in de klas komt, is kijken wat er die dag op het programma staat. Is dat een toets, dan verdwijnt haar goede zin als sneeuw voor de zon. Stress doet haar verstijven. Tel daarbij op dat ze een hoge negatieve faalangst heeft in combinatie met een lage positieve faalangst en je weet de uitkomst al: prestaties die geen recht doen aan wat ze in haar mars heeft. dat rekensommetje kan ze zelf ook maken.

‘Cito – zeker weten’, zo lees ik op hun site. Wat een quatsch! Natuurlijk: bij een score van 550 weet je zeker dat een kind heel begaafd is. Maar Cito maakt mij niet wijs dat een Citoscore altijd een betrouwbare weerspiegeling is van de intelligentie van een kind. Het is een momentopname. Gelukkig kijken veel middelbare scholen behalve naar de Citoscore ook naar het advies van de basisschool, die – dat mag je aannemen – een goed beeld heeft van het kind en diens capaciteiten. Zekerheidshalve heb ik in mijn vrienden- en kennissenkring navraag gedaan over Citoscores en schooladvies.

Pieter kwam uit een buurt waar dubbeltjes woonden. Die konden nooit kwartjes worden. MAVO was echt het hoogst haalbare, zeiden ze op school. Later studeerde Pieter bedrijfskunde aan de universiteit. Hij is inmiddels zelfstandig organisatieadviseur, wordt ingehuurd door ministeries en woont in een huis waarvan de meesten van ons slechts kunnen dromen. Yasin overkwam iets soortgelijks. ‘ Maximaal MAVO, meneer en mevrouw.’ De vader en moeder van Yasin namen er genoegen mee. Protesteren is lastig als je de Nederlandse taal amper machtig bent. Ook Yasin is uiteindelijk op de universiteit beland. Binnenkort studeert hij af in de communicatiewetenschappen. Ligt zo’n glansrijke carrière ook in het verschiet voor onze jongste dochter? Ik denk het niet. Mijn vrouw en ik zouden al heel blijf zijn als naar het VMBO-t kan. Dan zou ze op een school zitten waar ze niet op haar tenen hoeft te lopen, maar gewoon lekker kan meekomen. Dat zou haar zelfvertrouwen goed doen. misschien is het niet eens ijdele hoop, want afgelopen week kreeg ze de score van de tweede proef-Cito: 529. Wij euforisch, want zo zijn we ook wel weer. We bagatelliseren het belang van Cito, behalve natuurlijk als de score beter uitvalt dan gehoopt.

Wilt u reageren? www.pulseprimaironderwijs.nl/mijn school
   

reacties