Wat zijn ze trots op christelijke basisschool De Bron in Harderwijk. Op deze school haalden maar liefst zeven kinderen een score van 550 punten voor hun eindtoets. Het geheim? Volgens groepsleerkracht Jacqueline Hüther is die er niet. In de voorbereidingsfase hebben ze wel geoefend met toetsen uit voorgaande jaren, maar dat proces is heel spelenderwijs verlopen, niet gericht op prestaties. Voor de regionale omroep toch reden genoeg om een uitgebreide reportage te maken.

In dezelfde periode prijkt in het WereldExpat Magazine een foto, waarop zeven Nederlandse leerlingen van de Indonesische NIS International School in Jakarta trots het Cito-papiertje omhoog houden. Ze hebben gezamenlijk de hoogste klasse-score van 2010 behaald, gemiddeld een 546,2. Het bericht klopt niet helemaal, blijkt later, want de Prins Willem-Alexander School in het Engelse Woking (vijf meisjes) blijkt nog net iets beter te presteren met een gemiddelde van 547.
Docent Tom Navis heeft op beide scholen gewerkt en denkt het geheim van het succes te kennen. “We bieden kleinschalig, tweetalig en intensief onderwijs aan. Beide scholen werken volgens het zogenaamde International Primary Curriculum (IPC), dat wereldwijd al op zo’n achthonderd scholen in ruim vijftig verschillende landen wordt gebruikt. Dat systeem werkt uitstekend. Kernwoorden zijn het ontwikkelen van essentiële vaardigheden en zelfredzaamheid, waarbij de docent de rol van coach heeft.”

Marco Damhuis van de Prins Willem-Alexander school bevestigt de woorden van Navis. “Wij scoren altijd hoog en dan wordt er algauw verwezen naar het gegeven dat onze kinderen hoog opgeleide ouders hebben en dat ze veel aandacht krijgen omdat de klassen zo klein zijn. Allemaal waar, maar de grap is dat de kinderen door IPC juist uitermate zelfstandig leren werken. En dat slaat aan.”
Enigszins terloops somt Navis nog een belangrijke reden van het succes op. Zo draagt volgens hem de prettige sfeer in het kleine klasje zeker bij aan het goede resultaat. “De kinderen moeten het leuk vinden in de groep. Dan gaan ze elkaar ook onderwijzen. Ze leggen het elkaar vaak veel beter uit dan een docent. Wij zijn bezig met vragen als: wat is het doel van die som, wat zijn de achterliggende gedachten? Als ze dat snappen zijn ze daadwerkelijk bezig met leren. Ik heb er natuurlijk geen wetenschappelijk bewijs voor, maar ik denk wel dat dit proces veel beter gaat in een kleine groep met een aandachtige docent dan met dertig kinderen in een kleine ruimte.”

Wat vindt u? Laat het ons weten.
 

reacties