Op obs De Uitkijktoren in Weert is het afgelopen jaar hard gewerkt om de kwaliteit van het onderwijs verder te verbeteren. Onderwijskundig is verder gewerkt aan de didactische beginselen van het coöperatieve leren, er zijn in alle klassen digiborden geplaatst en het wij-gevoel onder de leerkrachten is verder vormgegeven. “Langzaam maar zeker is iedereen ervan doordrongen dat we het samen moeten doen. Met elkaar en voor elkaar”, aldus directeur Jitze Memelink. Zes leerkrachten en de directeur van De Uitkijktoren blikken kort terug op het afgelopen jaar en geven hun persoonlijke visie op de toekomst. Over collegiale intervisie, elkaar steunen, passend onderwijs en ‘het loslaten van de leerlingen’.
 

Els Brand: “Je moet leerlingen vertrouwen geven.”
Ik word volgend jaar de duopartner van Miek. Samen gaan we de combinatiegroep 4/5 draaien. Toen ik hier op school kwam, moest ik wennen aan het meer klassikale onderwijsconcept. Voorheen werkte ik namelijk op een school met heel veel heterogene groepen en daar was het coöperatieve leren in kleine groepjes al ingevoerd. Ik ben heel blij dat we hier nu die weg ook inslaan en ik verwacht er hier ook heel veel van. Als de juf met een groepje een taak bespreekt of instructie geeft, houdt dat automatisch in dat ze even niet gestoord mag worden. Als een leerling van een andere groep dan iets niet snapt, moet hij of zij dat maar vragen aan een buurjongen of -meisje. Je loopt niet door de klas, je steekt geen vinger op, je gaat niet roepen, want juf heeft nu even geen tijd. Straks ben jij weer aan de beurt. Mijn ervaring met deze werkvorm is dat kinderen heel creatief en oplossingsgericht bezig gaan. Het werkt perfect. Op mijn vorige school heb ik wel geleerd dat je bij deze lesvorm de leerlingen los moet laten, je moet er niet altijd bovenop willen zitten. Je moet niet bang zijn dat ze iets niet meekrijgen, want onbewust krijgen ze namelijk heel veel van elkaar mee. Ik zie uit naar de weektaken, de dagtaken, de taalhoek en bijvoorbeeld de rekenhoek. Sommige kinderen maken op maandag alle rekentaken voor de hele week en op dinsdag alle spellingstaken, zodat ze de rest van de week hun tijd kunnen besteden aan de hoeken waar ze nog meer uitdaging vinden. Dan krijg je nooit meer de vraag: ‘Juf, ik ben klaar, wat moet ik doen?’ Nu pakken we dat hier van onderaf aan en natuurlijk deel ik graag mijn opgedane kennis en ervaringen op dit gebied met mijn collega’s. Samen moeten we die kar trekken, alle neuzen moeten dezelfde klant op staan. In de combinatiegroep 4/5 zitten 36 kinderen. Ouders schrikken daar wel van, maar mijn ervaring is dat met deze nieuwe werkvorm dat helemaal niet nodig is.
 

Erna Claes: “Ik wil mijn ICT-competentie verder uitbreiden.”
De afgelopen jaren heb ik met Hanneke groep 3 gedraaid. Dat ging heel goed. Nu Hanneke die groep en lesmethode zelf heel goed onder de knie heeft, ontstaat er voor mij weer ruimte om andere dingen te ontwikkelen. Ik ben hier op school ook ICT-coördinator en het afgelopen jaar hebben we de hele school van smartborden voorzien. Samen met een andere collega heb ik daarvoor de opleidingen verzorgd en hebben we verteld hoe het bord werkt en wat je ermee kunt. Dit jaar gaan we dieper in op het onderwijsinhoudelijke aspect van het bord. Daar ligt voor mij nog een hele uitdaging. Hoe kun je in de les optimaal gebruik maken van dit bord? Welk materiaal is beschikbaar? Sommige leerkrachten boezemt het smartbord nog enige angst in, die angst probeer ik weg te nemen. Ik zie het als mijn taak om mijn collega’s daarin te coachen. Voor spelling en rekenen hebben we al veel in huis, voor de rest ontwikkelen we het materiaal allemaal zelf. Het ICT-budget laat niet toe dat we dat allemaal aanschaffen. Ik vind het heel leuk om op ICT-gebied van alles uit te werken en uit te zoeken. Mijn collega’s hebben daar nu eenmaal niet altijd de tijd voor. Ook zien ze vaak door de bomen het bos niet meer. Er is ook zoveel en er kan zoveel. Aan mij de taak om daar structuur in aan te brengen.
 

Miek Vugts: “Goed evalueren is heel belangrijk bij coöperatief leren.”
Ik krijg volgend jaar samen met Els groep 4/5. Het goed doorvoeren van het coöperatieve leren zal dus ook mijn bijzondere aandacht vergen. Hoe leren leerlingen optimaal van elkaar? Hoe moet je de taken helder aanbieden? Dat gaat niet zomaar, daar hebben we al menig uur over gebrainstormd en we hebben daarvoor ook al diverse cursussen gevolgd. Nu we het klassikaal leren gedag zeggen, word je ineens minder instructiegever en meer coach. Dat is best even wennen. Bij deze nieuwe werkvorm heeft ieder groepslid een bepaalde taak. De een bewaakt de tijd, een ander stuurt de groep aan. Het is mijn taak om ervoor te zorgen dat alle groepen hun taken goed uitvoeren. Vroeger pasten we deze werkvorm overigens ook wel toe, dus helemaal nieuw is het niet, maar dat deden we toen niet zo nauwgezet en doordacht als nu. Nu structureren de kinderen het proces zelf, ook al lijkt het in eerste instantie allemaal wel wat rommeliger te verlopen. Ze zijn bij deze werkvorm nu eenmaal niet zo stil als bij een frontaal gegeven les. Ook dat is even wennen. Het is mij inmiddels wel duidelijk dat bij deze werkwijze heel veel aandacht uitgaat naar de evaluatie van de taken. Ook voor mij geldt dat ik moet leren loslaten, want je vraagt je wel vaak af of ze op deze manier wel voldoende leren.
 

Hanneke Coolen: “Ik heb veel profijt gehad van mijn duopartner.”
De afgelopen drie jaar heb ik heel veel profijt gehad van mijn ervaren duopartner Erna. Ik heb veel van haar geleerd. Ook groep 3 heeft daar overigens veel voordeel van gehad omdat we zo samen het coöperatieve leren hebben kunnen invoeren. Alleen had ik dat niet gered. Nu leren de kinderen veel meer van elkaar en worden ze ook veel meer op hun talenten aangesproken. Kinderen tonen meer initiatief, stellen meer vragen en geven vaker zelf het antwoord. De kinderen prikkelen elkaar voortdurend op positieve wijze. We willen een creatieve school zijn, waarbij kinderen niet alleen met hun handen mooie dingen maken, we willen ook dat ze voortdurend oplossingsgericht bezig zijn. Deze manier van lesgeven draagt daar zeker aan bij. Ik ben ervan overtuigd dat kinderen zo veel meer leren. Een paar jaar geleden hebben we hier als team voor gekozen, maar we hebben ook gemerkt dat je er wel constant mee bezig moet zijn anders ebt het effect weg. Het is dus een schoolbreed proces. De aanpak en de afspraken die we met de kinderen in groep 3 maken moeten ook in de daaropvolgende jaren doorgevoerd worden. Goede onderlinge communicatie en afstemming is dus heel belangrijk, anders werkt het voor de kinderen erg verwarrend. Inmiddels voel ik me zo zeker voor groep 3 dat ik die taak zelfstandig wil invullen. Dat is mijn uitdaging voor het nieuwe jaar. Daarnaast wil ik meer te weten komen van al die rugzakjes – en als je al zo’n kind in de groep hebt zitten – hoe je hem of haar optimaal kunt begeleiden.
 

Nicole Tulkens: “Ook kleuters moeten profiteren van het smartbord.”
Ik ben leerkracht van groep 1 en 2 en het is de bedoeling dat ik volgend jaar samen met de directeur het taalbeleidsplan ga maken. Daarnaast ga ik me verdiepen in het smartbord, zodat ook de kleuters daar optimaal van kunnen profiteren. Dat lijkt me heel erg leuk voor mezelf maar ook voor de kinderen. Het afgelopen jaar heb ik vanwege stemproblemen noodgedwongen halve dagen gewerkt. Ik ben heel blij dat ik volgend jaar weer twee hele en een halve dag aan de slag kan, mijn stem is weer op peil. Ik verwacht daardoor weer meer contact te hebben met mijn collega’s. Het afgelopen jaar was ik op school aanwezig, maar zag ik ze toch niet zoveel. Dat heeft me overigens wel zelfstandiger gemaakt. Ik moest veel dingen zelf oppakken.
 

Jitze Memelink: “Ik wil er weer gewoon voor ze zijn en voelen wat er speelt.”
Het afgelopen jaar heb ik erg veel tijd gestopt in de besturenfusie en in bovenschoolse taken. Nu ons bestuur binnenkort met een katholiek bestuur fuseert, zit die taak erop. Er komt een bovenschoolse directeur. Voor de school ligt er een grote uitdaging omdat Kinderopvang Humanitas met de groep 0-4 jarigen bij ons intrekt. Een deel van de school wordt hiervoor vrijgemaakt. In het begin zal dat best wel even wennen zijn, maar ik ben ervan overtuigd dat het een goede ontwikkeling is. De maatschappij heeft behoefte aan goede centrale opvang van kinderen van 0-12 jaar. Persoonlijk wil ik me het komende jaar meer gaan bemoeien met wat er in de school gebeurt, daar heb ik het afgelopen jaar te weinig tijd aan kunnen besteden. Ik wil er weer gewoon voor mijn collega’s zijn en voelen wat er speelt. De in gang gezette ontwikkeling naar een goed en hecht team wil ik verder stimuleren. Collegiale consultatie en intervisie, noem het zoals je wilt, ik noem het liever van elkaar leren, dat wil ik het komende jaar nog verder vormgeven. Dat is gewoon een heel goede ontwikkeling en daar kan nog veel meer uitkomen. Je moet het toch samen doen en we merken nu ook de positieve resultaten daarvan. De sfeer is gewoon goed. We werken met elkaar, voor elkaar. Iedereen moet het fijn vinden om hier te werken. Hoewel het ons ook niet altijd makkelijk gemaakt wordt, want de overheid en de maatschappij vragen elke dag een topprestatie van ons, maar zijn niet altijd bereid om daarvoor ook de benodigde tijd en geld te reserveren. Ook dit jaar zijn er weer een aantal sluipende bezuinigingen doorgevoerd. Daar word ik wel eens moedeloos van.”
 

reacties