Op mijn school ziet iedereen er netjes en verzorgd uit. We gaan degelijk gekleed en ruiken (in elk geval om 8 uur ’s ochtends) allemaal okselfris. We zijn ons bewust van onze voorbeeldfunctie en zijn representatief voor de school.

Tenminste, dat vind ik. En dat komt me ook wel goed uit, want toen ik begon met de voorbereidingen voor deze nieuwe school, besloot ik géén kledingvoorschrift te zullen hanteren. Nu in de praktijk elk teamlid keurig gekleed op school komt, lijkt dit voorlopig een wijs besluit.
Het niet opstellen van kledingvoorschriften kan natuurlijk ooit nog eens leiden tot vervelende situaties en discussies. Daar ben ik me van bewust. En de aanleiding kan zeer divers zijn. Ook dat is me meer dan duidelijk. Maar voorlopig houd ik vast aan de idealen: optimale vrijheid voor elk individu binnen de grenzen van de redelijkheid. En zolang we nooit overeenstemming hoeven te bereiken over die grenzen, is er niets aan de hand!
De team foto van mijn school, gemaakt op een mooie junidag, zou er over een jaar of tien dan heel goed als volgt uit kunnen zien: uiterst links op de foto: drie mannelijke collega’s. Met ontbloot bovenlijf en de tatoeage ‘Mama 4-ever’ ziet u de vakleerkracht gymnastiek, met de korte broek en bijpassende licht blauwe polo de meester van groep 5 en in driedelig kostuum de directeur (dat ben ik dus, over een jaar of tien…). Op de voorste rij, op de kleuterstoeltjes, met de totaal gelaatverhullende zonnebrillen (daar kan geen boerka tegenop) zitten de vier leerkrachten van groep 1/2. Daar direct achter volledig in het zwart gekleed staan de leerkrachten van groep 7 en 8 (links met de neus-, lip- en wenkbrauwpiercing de juf van groep 7; rechts met de paarse hanenkam en de zwarte cape de juf van groep 8). Daarnaast in het mantelpakje met broche onze conciërge. Daarachter, aan de rechterkant ziet u met de veelkleurige hoofddoek de logopediste. Naast haar de IB-er, te herkennen aan de vol getatoeëerde armen en hals. Leunend tegen het speeltoestel ziet u de meester van groep 6 (met baard, geruit overhemd en sandalen). Naast hem staan twee vrouwen, waarvan het gebrek aan kleding doet vermoeden dat zij een dagje strand achter de rug hebben. Zij zijn echter naast leerkracht ook zonaanbidsters en kleden zich daar ook naar (vooral ’s zomers overigens). De jongeman met bomberjack en het stevige soldatenschoeisel is de stagiair bij de kleuters. Een team(foto) om trots op te zijn: representatief, bewust van onze voorbeeldfunctie en vooral… grenzeloos.

Wim Menke

reacties